Het Dierenbos en de scheuren in het Noorden

"Wat een ellende voor al die dieren in het noorden!" zei giraffe in het boscafé. "Je zal je huis maar hebben daar, met de scheuren in de muur!"
Sinds lange tijd werd er in het noorden van het dierenbos geboord naar wortelgas. Wortelgas was een gas waar andere bossen veel geld voor betaalden. Maar niemand wist precies hoe en waarom. Alleen de laatste tijd zorgde het boren voor aardbevingen in het bos. Hele huizen stortte bijna in. Maar ja, stoppen kon niet meer.
" Het is ook heel erg." antwoordde mandril " Maar ja, we verdienen er wel aan." "Verdien jij er aan, mandril?" vroeg boomkever verbaasd. "Eh, nee ik niet. Maar sommigen toch?" zei mandril. "Ik ken niemand die er aan verdiend." zei boomkever. " Is er iemand hier die weet wie er aan het wortelgas boren verdient?" Alle dieren schudden hun kop. Niemand wist het eigenlijk. " Nou, dan kunnen we dat boren wel stoppen dus, en heeft iedereen weer een veilig huis daar in het noorden." riep orka voluit. Alle dieren knikten instemmend. Juiste oplossing!
Op dat moment kwam regenworm binnen. "Goedemorgen, wat valt er te juichen?" vroeg regenworm. Giraffe vertelde snel wat er besloten was. Regenworm kreeg het warm. " Tja, lieve dieren, ik weet niet of dit zo maar kan. Het gaat om veel geld. En daarbij is het goed voor ehh onze ehh politieke vriendschap met andere landen ofzo." hakkelde regenworm. "Zeg regenworm," zei arend, " verdien jij hier geld aan of zo? De huizen van de dieren is toch het belangrijkst?" " Nee, nee ik niet hoor, ik verdien nooit iets. straatarm ben ik." antwoordde regenworm, en veegde het zweet van zijn voorhoofd. "Maar ik moet nu gaan, ik heb een belangrijk telefoontje te plegen, tabee!" En regenworm spoedde zich naar buiten, en begon geheimzinnig in zijn mobiele telefoon te praten. Wat op zich al vreemd was, want sinds lange tijd was het mobiele netwerk afgesloten, dacht men.
Op dat moment kwam raaf binnenlopen. "Ha, die raaf, hoe is het?" riep amoebe. Maar niemand hoorde amoebe. " Ha, die raaf, hoe is het?" riep orka. "Wat vind jij van het wortelgas-probleem?" Raaf hoorde de verhalen aan, en keek daarbij uit het raam, waar hij regenworm hevig zwetend zag bellen. "Die is rijp voor een TIA, als hij zo door gaat met dat gezweet." mompelde raaf in zichzelf.  " Wat is nou belangrijker? Geld of de huizen van de dieren?" vroeg orka aan raaf. "Tja, op zich de huizen natuurlijk. Maar vergeet niet dat er vele dieren in het noorden ook hun werk hebben in de wortelgas-boringen. Die raken dan werkeloos als het gestopt word. En als ik zo naar buiten kijk, heeft er nog iemand een probleem als er gestopt word." antwoordde raaf. De dieren keken verbaasd naar buiten. Wat bedoelde raaf?
Buiten lag regenworm met zijn mobiele telefoon hevig kronkelend op de grond. Zijn tong hing uit zijn mond, en hij brabbelde rare geluiden. "Hij gaat dood!" gilde baviaan. "Waar is hier een dokter??" Maar precies op dat moment zakte het gekronkel af. Nog steeds hing regenworm zijn tong wat uit zijn mond, maar hij werd al rustig.
"Een TIA, zei ik het niet." zei raaf tegen de rest. "Nee raaf, je mompelde wel, maar we hoorden het niet." antwoorde gnoe.
Raaf stapte naar buiten, naar regenworm. Ging bij hem zitten, en ze praatte wel een uur lang. Na dat uur, ging regenworm weg. En raaf stapte het cafe weer binnen.
"Dieren! Ik heb een oplossing. "riep raaf. " regenworm is een held met graven, en verdiend goed geld met het wortelgasboren, maar de huizen zakken en wiebelen van de dieren in het noorden. Stoppen kan niet, maar we kunnen het boren wel gebruiken."
De dieren luisterden vol aandacht naar raaf, en ze begrepen wat hij van plan was. Iedereen rende na de uitleg van raaf weg, en kwamen terug met hout en gereedschap en gingen op pad. Op naar het noorden.
Daar aangekomen gingen ze aan het werk met de dieren uit het noorden.
En na 2 weken hard werken, was er een groot kermisterrein verrezen! De huizen waren vervangen voor caravans, en overal stonden achtbanen en wiebelzaken. Alles werd aangestuurd door een klein slangetje met wortelgas. De rest van het gas vertrok verder zoals het altijd al ging.
En voor de muziek zorgde regenworm. Hij zong dat het een lieve lust was, maar niemand verstond hem echt. Dat kwam door zijn TIA, maar de teksten van regenworm waren toch al onbegrijpelijk dus het ging meer om de sfeer, dan om de tekst.
"Briljant plan, raaf!" riep orka. " De dieren in het noorden houden hun werk, regenworm doet wat terug voor zijn verdiende geld, en iedereen is blij met een kermis!"
Raaf was tevreden. Goed opgelost zo. Maar hij ging zelf snel weer terug naar zijn eigen hol. Raaf hield niet van kermissen. Veel te massaal en te druk voor hem.
"Op naar me snelkookplan." dacht raaf bij zichzelf. "als ik die toch eens goed onder de knie heb!"