"Alweer een leider die ons verlaat!" riep struisvogel hardop in het dierenboscafé. Alle andere dieren knikten instemmend. Het nieuws was net bekend geworden. Specht had een nieuwe functie in de Verenigde Dierenbossen gekregen. En specht was de laatste tijd toch behoorlijk populair in het bos geworden.
Enige tijd terug was er een bus verongelukt door onverwachte molshopen. Het was een domme fout, mollen zijn nogal bijziend, maar volgens specht was het een aanslag geweest.
Hij was in de Verenigde Dierenbossen zo tekeer gegaan, dat alle andere vertegenwoordigers hem maar gelijk gaven. Anders kwam er nooit een einde aan de dag!
En nu kreeg hij dus een nieuwe functie. Niemand wist wat voor functie dat was, maar dat maakte ook niet uit. De Verenigde Dierenbossen stonden er om bekend dat ze functies hadden die niemand begreep. En daarbij, waar ze over praten begreep ook niemand!! Het was meer dat het belangrijk leek!!
"Arme specht, we zullen hem niet meer terug zien." mompelde everzwijn. " We zijn stuurloos nu."
"Stuurloos!! Welnee!!" riep pantoffeldiertje zou hard als ze kon. Maar niemand hoorde pantoffeldiertje.
"Stuurloos!! Welnee!!" riep potvis. "We zijn niet stuurloos, nooit geweest ook. We hebben toch onze natuurlijke leiders?? Kijk naar leeuw, tijger, koninginnenbij! Allemaal dieren met leiderschapskwaliteiten."
Iedereen keek eerst naar leeuw. Maar leeuw probeerde voorzichtig de deur uit te sluipen. Toen keken ze naar tijger, die probeerde een gat te graven in de grond. Iedereen vond dat vrij vreemd voor een tijger, maar het zal wel.
Tenslotte keken ze naar koninginnenbij.
"Ja hallo, sodemieter even gauw op. Ik heb al een volk, en die zijn lastig genoeg."
Er was dus al met al nog geen leider gevonden.
Tijdens een speciaal ingelaste nieuwsuitzending over specht, die iedereen vol spanning volgde, stapte raaf het café binnen. "Goedemorgen dieren, is iedereen van de schrik bekomen? Specht, de man zonder mening weg?"
"Sssst hou op raaf!" zei potvis. "Het is belangrijk nieuws!" Raaf keek even naar het tv beeld, en ging aan de bar zitten. Wat raaf zag, beviel hem allerminst. Hij zag alle dieren alleen maar onrustig doen, omdat ze voor hun gevoel geen leider hadden.
"Zeg, hebben jullie al aan leeuw gedacht?" zei raaf. "Wil niet. En tijger en bij ook niet." mopperde cavia. "We zijn stuurloos!!" gilde struisvogel alweer.
Raaf zuchtte. Dit was vermoeiend. Waarom kan iedereen niet gewoon in zich zelf geloven! Hoe kon hij dat de dieren aan hun verstand brengen!
Opeens had raaf een idee. Hij vloog zo hard als hij kon naar schaap.
"Schaap, je moet me helpen. Ik heb je wol nodig!"
Raaf en schaap waren de hele middag samen bezig, maar eindelijk leek raaf tevreden te zijn. Hij vloog terug naar het dierenboscafe, en liep rustig naar binnen. "Hallo dieren! Zie hier uw nieuwe leider." riep raaf hardop. Alle dieren keken op, en wat ze zagen!!
Er stond een wollen versie van specht, zo goed als gelijkend. In de lichaam van wollen specht had raaf een cd speler geplaatst, met specht-geluiden ( had hij ooit opgeduikeld in een wereldwinkel, wat raaf eigenlijk heel erg irritante winkels vond. Al die half bejaarde ongetrouwde vrouwtjes-dieren die daar werkten, wekten kippenvel bij raaf op.)
De dieren keken blij verbaasd, voor hun gevoel was specht gewoon helemaal terug! Iedereen juichte! "Hoera, onze specht is terug!" riep libelle. "Wij geloven in je, specht!" gilde potvis.
Raaf zat te grinniken. De wollen specht zei net zo min iets zinvols als de echte specht. Maar de dieren hadden het gevoel dat ze weer een leider hadden.
Hoogste tijd voor raaf om te vertrekken. Ging rustig naar zijn eigen hol, en ging weer wat sleutelen aan zijn eeuwige snelkookpan.
"Volgzame dieren, ik snap er soms niets van." mompelde raaf. "Ik ben alleen maar volgzaam aan mijn snelkookpan. Mits hij ooit gaat werken natuurlijk!"
