"Die
crisis houdt niet op!" Zeiden de dieren in het dierenbos tegen mekaar.
Tja, het was crisis. Sinds het betaalmiddel "beukennootjes" was
geworden, was alles achteruit gegaan. Niemand had nog beukennootjes!!! Door de
storm en het slechte weer, waren er gewoon geen beukennootjes meer!! "Wat
een ellende zeg" zei uil. "We zijn mooi de aap gelogeerd zo".
Aap keek om, maar had geen zin om te reageren. "Er moet toch een oplossing
zijn!", vroeg nijlpaard zich hardop af. Opeens had hij een idee. "We
sluiten de ramen van de kangoeroes!!! Hun hebben zwarte beukennootjes, maar zo
komen die noten weer bij ons!"
De kangoeroes zaten aan een kanaal achter rode raampjes. Je kon er binnen komen om in hun
buidel te slapen. Veel dieren vonden dat fijn, om even tot rust te komen. Maar
ja, inderdaad, het was wel met zwarte beukennootjes. Het was uiteindelijk
illegaal om in een buidel te liggen.
"Stom
plan" brulde kikker. "Ik hou van die kangoeroes, en om het te sluiten
gaan ze naar een ander bos waardoor we ze kwijt zijn."
Hmmm dat was
waar. Pfff niemand wist nog een idee.
Raaf zat in
zijn eentje te denken. Hij wist zeker dat er een oplossing moest zijn, maar
wat!!
Hij las in
alle boeken die hij had, op zoek naar het beste plan. Opeens had hij het! Snel
in actie, en dan kwam alles goed!
Raaf vloog
naar schaap. "Kan jij een jurk voor me breien?" Schaap keek op.
"Ehh ja, maar wat moet jij met een jurk?" "Hoor je later van me,
vertrouw me maar." Antwoordde raaf. " ik wil een rode jurk met een
groot kruis erop." Schaap ging aan het werk, en de volgende ochtend was de
jurk klaar. "Perfectemundo, dank je wel schaap!" Zei raaf en vloog
naar het midden van het bos. Daar zette hij een boodschappentas neer, waar
allemaal hostie's in zaten. Nu ging het er om spannen.
"GELOOF
IN MIJ ANDERS ZULLEN JULLIE BRANDEN IN DE HEL!" Brulde raaf constant door
het bos. Zo hard als hij maar kon. De dieren waren verbaasd, maar kwamen toch
naar raaf toe. "Wat bedoelde hij nou eigenlijk met dat geschreeuw?"
"KOM
TOT MIJ EN GELOOF IN MIJ!"
"Kan
het wat zachter, en trek die achterlijke jurk uit" mopperde mol.
"Sssst, dat hoort zo" siste raaf hem toe.
Inmiddels
stonden alle dieren om hem heen.
"Ahum
ahum, luister allen." Begon raaf zijn betoog. "Ik heb een spiritueel
inzicht gekregen, en jullie moeten mij volgen. Als jullie doen wat ik zeg zal
er niets gebeuren. Zo niet zullen jullie branden in de hel. En mijn geloof
bestaat om de heilige hostie! Ik heb er spiritueel overheen gepiest, waardoor
hij kracht bevat. Zo kunnen jullie leven op 1 hostie per dag. Dussss kom tot mij"
Alle dieren
twijfelden. Maar ja, wat hadden ze te verliezen! Nu hadden ze ook niks, en het
was crisis, dus ideaal moment om een achterlijk geloof te gaan volgen.
Iedereen nam
de heilige, gepieste hostie van raaf. En ja, ze geloofden hem!!! "Raaf is
heilig" riepen alle dieren in koor. En door dat onwrikbare geloof, werkte
de hostie ook! Raaf moest lachen. Niemand had nog beukennootjes nodig, de crisis
was voorbij. "Halleluja, hahaha" zei raaf in zichzelf.
En de dieren
in het dierenbos leefden rustig, zei het wat magerder, verder. En niemand dacht
nog aan de crisis en de beukennootjes.